Problemen die je niet hebt als je minimalistisch leeft

Foto door Pixabay op Pexels.com

Problemen, problemen, problemen. Ik heb er niet zo veel. Geen Echte Grote. En dat heb ik te danken aan mijn probleemloze man, lieve kinderen, fijne familie… en aan een minimalistische levensstijl.

Er zijn veel problemen die we niet hebben, dankzij een redelijk eenvoudige en minimalistische levensstijl. Mijn man houdt van ‘gezellige’ onnodige dingen maar koopt eigenlijk alleen spullen voor zijn auto en de zeilboot die hij opknapt. Hij is verder zuinig, koopt nooit kleding of electronica, en ongeveer drie cd’s per jaar.

Een ingewikkelde belastingaangifte

Loon, twee bankrekeningen en een klantenpas waarmee je geld spaart bij een grote winkelketen en dat is het. Geen aandelen, geen lijfrentepolissen, eigen huis, tweede huis of andere ingewikkelde zaken om in te moeten vullen.

Zorgen om stijgende rentes

Het aantal gedwongen verkopen van huizen auto’s omdat de leningen niet meer kunnen worden opgebracht, stijgt. We hebben eenmaal een lening gehad, buiten een hypotheek om en die is al zo’n 20 jaar geleden afbetaald. Nadat we ons huis in Nederland verkochten, wilde ik voorlopig geen hypotheeklening meer.

Het kan in bepaalde gevallen handiger zijn om te kopen maar tenzij we zeker weten dat we ergens minstens twintig jaar willen blijven, lijkt het me geen goed idee om nu een huis te kopen. Ik zou die zorg niet willen hebben. Die onvrijheid. Want hoewel ik geen geboren reiziger ben, vind ik het idee dat we zonder al te veel gedoe kunnen verhuizen, heerlijk.

Geen weekenden vol met klusjes en achterstallige dingen

Boodschappen. Naar het winkelcentrum. Vijfhonderd prulletjes afstoffen. Kind naar een feestje brengen en weer halen. Eindelijk een keer de kinderkamers onder handen nemen en de schuur organiseren (zoals elk half jaar). Verjaardag. Weekend voorbij.

Nee, bedankt. We zetten ons op aan de keukentafel, op de schommelbank of naast de houtkachel, drinken koffie -en nog een bakje, en nog een- en bedenken dan wat we gaan doen. Meestal gewoon waar we zin in hebben. Geen haast. Natuurlijk moeten er dingen gedaan worden maar we zijn geen slaven van onze spullen.

Geen schoonmaakmarathons

Voorbij zijn de weekenden waarop ik bijna niets anders deed dan opruimen, organiseren, schoonmaken. Ik weet echt niet hoe we het voor elkaar kregen als je bedenkt dat het alleen de man en ik waren in een huisje van 80 m2.

Geen stress

De een is er gevoeliger voor dan de andere maar ik heb absoluut een lage tolerantie voor ‘gedoe’. Of het nu gaat om administratie die ik moet doen, spullen die om me heen nutteloos liggen te wezen, huishoudelijk werk dat gedaan moet worden, verplichtingen die moeten worden nagekomen: het is me gauw te veel.

Met een minimalistisch huis en leven, weet ik dat de rommel zo is opgeruimd en de administratie zo gedaan. Ik heb geen zorgen over of we na de 26e nog wel boodschappen kunnen doen voor het salaris weer komt, over roodstanden, kredieten etc.

Geen obsessie over dingen die ik wil hebben

Sommige mensen…. ze hebben het ene nog niet aangeschaft en ontvangen of ze beginnen alweer over het volgende. Dopaminejunkies, verslaafd aan de rush die een aankoop met zich meebrengt (niet het bezitten van het ding, maar de verwachting). Altijd rennend naar die stip aan de horizon die ‘alles bezitten wat je nodig hebt’ is. Nog een handig dingetje. Nog een kussenhoesje. Nog een kast om de spullen in op te bergen. Een iets groter tv-scherm. Een slaapkamer meer….. Nee, bedankt. Als ik iets nodig heb, koop ik het maar dat gebeurt niet wekelijks, zelfs niet maandelijks.

Geen keuzestress

Welke handtas bij deze schoenen? Welke outfit? Welke beker voor mijn koffie? Welke smaak thee? Welke tv moet ik kopen? Welke kleur voor mijn nieuwe tapijt? Welke oogschaduw?

Uff da, wat een gedoe. Nee, bedankt. Ik heb een paar standaard outfits, standaard maaltijden, zes dezelfde koffiemokken, alleen zwarte tassen en schoenen, altijd dezelfde make up, geen televisie, geen matchende interieurdingen…. en ik vind dat heerlijk.

Te weinig tijd

Ik heb genoeg tijd.

Geen idee wat je wil in het leven

Ik heb geen grote ambities en zie het nut niet van doelen maar ik weet wel wat ik wil. En dat is een aangenaam leven hebben met mijn man en kinderen, gezond blijven, in de natuur zijn, goed eten, mooie muziek luisteren, dingen doen die we leuk vinden. Niet heel ambitieus, nee, maar waarom zou ik dat willen zijn? Bovendien, is precies dat niet wat heel veel mensen proberen te bereiken, maar dan met een dure auto onder de kont, in een duur huis, met nog meer comfort, nog meer spullen? Tevredenheid zit hem niet in een aantal spullen maar in het besluit dat te zijn met wat er is.

Ik hoef mezelf niet ‘groen’ te kopen

Voel je je schuldig over je consumptiegedrag? Wel, dan koop je toch gewoon groene spullen? Zero waste dingetjes? Biologische kleding? Vegan make up? Water- en stroombesparende gadgets? Een zuiniger koelkast? Een electrische auto? Lol.

Voor het milieu zit er niet zo veel verschil in groene of niet groene consumptie. Het groenste is gebruiken wat je hebt, kopen wat er al is en vooral: dingen niet nodig hebben. Gegreenwashte spullen zijn echt niet ‘goed’ voor het milieu en kopen bij de kringloop wat je eigenlijk niet nodig hebt, is ook verspilling in mijn ogen. Niet dat ik dat nooit doe, maar ik geef mezelf ook geen vrijbrief om maar te kopen wat ik wil omdat het tweedehands is.

Ruzie met mijn liefje

Geld en stress en spullen zijn denk ik de belangrijkste redenen waarom mensen ruzie maken. Kijk maar eens hoe mensen elkaar het leven zuur kunnen maken om een schilderijtje of een ketting bij een scheiding of overlijden. Maar ook in het dagelijks leven reageren we stress vaak af juist op degenen met wie we het allerminst ruzie willen hebben. Zo zonde!

Door minimalisme en een eenvoudiger leven hebben we de taken kunnen verdelen op een manier die bij ons past en stress hebben we eigenlijk nooit. We geven weinig uit dus er blijft geld over. Van de mensen die zeggen dat af en toe een goede ruzie ‘nodig’ is, begrijpen we beiden niets. Als er wel eens iets in de weg zit tussen ons, vinden we dat allebei vreselijk.

Geen vakantie nodig

In plaats van altijd je volgende vakantie te plannen, maak voor jezelf een leven waar je geen vakantie van hoeft.

Ik vind het een geweldige quote. Ja, we willen graag weer eens iets meer zien van Noorwegen maar ik hoef niet weg om mijn eigen leven te ontlopen. Er is een reden dat mensen zo graag naar de leegte gaan. Kleine basic stacaravans of hyttes, eenvoudige boerderijtjes, strakke hotelkamers, uitgestrekte stranden… we houden van ‘leegte’. Van niets te hoeven doen, behalve wat boodschappen doen, zonnen, lekker lang buiten zitten…. zonder opgejaagd te worden door al onze spullen.

Dat leven kan je thuis ook hebben. Ja, het palmenstrand of de gotische kerken zal je erbij moeten verzinnen maar waarom zo veel moeite doen om je huis te ontlopen, die paar weken in een jaar dat je er echt van kan genieten? Wel, omdat al die overdaad, niets is om van te genieten, denk ik.

Vakantie is leuk…. op zich. Maar hoe veel van ons lopen eerst weken te stressen waarheen en accommodaties te vergelijken, dagen te stressen over wat in te pakken, uren te stressen over hoe alles in de auto moet, een dag in de stressfile heen, wat stress op de plek van bestemming, met lood in de schoenen weer terug in file en dan nog drie dagen gedoe om alles weer op zijn plek te zetten, te wassen etc….

Dan kan je dat geld beter gebruiken voor een opruimcoach en een profi schoonmaakteam zodat je heel het jaar met plezier in je huis bent. Heb je nog flink wat over om een paar keer uit eten te gaan, een museum te bezoeken en een paar mooie planten voor je tuin te kopen.

Minder spullen, minder problemen. Het is gewoon zo.