Haal de emoties uit je spullen – sentimentele zaken

Foto door Ylanite Koppens op Pexels.com

Schuldgevoelens om het weggegooide geld, verplichtingen naar anderen om dingen te houden, het gevoel ‘gehecht’ te zijn aan een ding omdat het je aan iets of iemand herinnert. Er zijn zo veel emoties die we verbinden aan spullen, wat een lichter leven in de weg staat.

Probeer met de ogen van een nuchtere, opruimerige vriend te kijken naar de dingen. Alsof er iemand over je schouder meekijkt die zulke emotionele argumenten lachend wegwuift. Haal niet je moeder in je hoofd, die altijd voor elk lapje stof een excuus bedenkt 😉

Ik heb liever helemaal geen spullen van overleden familie in mijn huis. Het doet me ‘energetisch’ geen goed.

Mijn broertje daarentegen heeft in zijn verder Spartaanse huiskamer de tijdelijke grafbordjes van mijn opa en oma en olieverfschilderijen van mijn andere opa hangen. En dat vind ik mooi, want het ligt niet zoals veel spullen bij veel mensen op zolder te verrotten. Dat het je op een positieve manier helpt herinneren aan lieve mensen, dat is toch de reden van het bewaren van zulke dingen.

Maar of het nu gaat om kindertekeningen, schilderijen, kleding, boeken, brieven, foto’s, meubels of eigenlijk wat dan ook: spullen met een verhaal zijn lastiger te laten gaan dan oude sokken of lubberende leggings.

Toch denk ik dat er wel dingen zijn die het afscheid nemen van sentimentele rommel kunnen vergemakkelijken. En ja, als sentimentele spullen in de weg liggen, negatieve gevoelens opleveren of gewoonweg in dozen op zolder staan, is het in mijn ogen rommel.

Bedenk of het alleen wilt doen, of juist niet

Het kan fijn zijn om iemand erbij te hebben die je helpt. Die het tempo erin houdt, zodat je niet alle schriftjes van de basisschool gaat zitten doorbladeren maar er oud papier van maakt. Iemand die als het moet een arm om je heen slaat als het ‘zware’ spullen zijn.

Forceer geen beslissingen

Je *hoeft* niets weg te doen. Soms moet je dingen even laten bezinken een paar dagen, om vervolgens met een helderdere blik ernaar te kunnen kijken. Als je dingen wegdoet wat niet goed voelt, krijg je wellicht spijt. Daarbij denk ik wel dat het goed is om dingen weg te doen, ook al is het moeilijk. Dat verschil merk je zelf.

Het is een ui

Foto door Suzy Hazelwood op Pexels.com

Ik doe nu dingen weg die ik jaren heb gehouden. Ik heb er niets meer mee. Net zoals met de rest van je spullen, is ontrommelen een ui die je afpelt.

De eerste laag van afval en echte rotzooi.
Een tweede laag van dingen waar je weinig mee hebt, zoals schoolwerkjes, rapporten, kleding van je baby’s die je je niet eens meer herinnerde, de lelijke beeldjes van je oma die je erfde.
Een derde laag van dingen die overbodig zijn, maar waaraan herinneringen zitten: dat ene jasje in maat 68, opa’s verzameling houtbewerkingsmaterialen, de drie dode sprietjes dat je bruidsboeket nog is

(over energie gesproken: koop een mooie plant, een goede fles wijn of bier en toast met je man omdat je vandaag 12 jaar, 4 maanden en 6 dagen samen bent en doe die slecht symbolische sprietjes weg)

Een vierde laag van dingen waar je niets mee doet maar die echt lastig zijn. Het trouwalbum van je ouders? Een door je oma gehaakt geboorte-dinges? Een schilderij dat je vader voor je maakte toen je jong was?

Verminder het leed dat wegdoen heet 😉

Er zijn veel manieren om met een beter gevoel afstand van deze dingen te doen.

Misschien wil iemand in je eigen familie het hebben?

Denk aan wat je teruggeeft als je het wegdoet: iemand die dolblij is met de porseleinen kopjes, een baby die er lekker warm bijligt, oud papier waar weer nieuw papier van kan worden gemaakt, iemand die dat schilderij wel waardeert….

Verkoop de spullen als het wat waard is. Koop van het geld een mooi sieraad dat je altijd wil dragen, of doneer het geld aan een doel in lijn met de levensopvattingen van de overledene.

Hele oude dingen kan je misschien kwijt aan een oudheidskamer of een hobbyist. Iemand was dolblij met alle sigarenbandjes en oude reclames die mijn opa had bewaard en tijdens een gesprekje met hem, bleek dat hij voor meer van zijn verzamelingen liefhebbers wist. Dat is toch mooi?

Foto door Ekaterina Astakhova op Pexels.com

Bewaar een ding van een collectie, of een klein stukje. Gebruik oma’s theekopjes als vogelvoerders . Mijn moeder had nog een theeserviesje, van haar oma geweest. Daar spelen mijn kinderen nu graag mee. Bewaar een vingerhoedje, niet oma’s naaimachine. Bewaar de kousenband, niet je bruidsjurk.

Maak er iets nieuws mee, of laat het maken. Een quilt van kleding die over is. Een kunstwerk van oude lepeltjes. Laat je kinderen met het oude servies spelen. Scan de foto’s van oude familieleden en laat een boek printen met de mooiste exemplaren, dat je wellicht cadeau kan doen aan familie of je eigen kinderen.

Gebruik de spullen gewoon. Anders heeft het toch ook geen zin om te bewaren?

Dat geldt ook voor de spullen. Ik heb mijn moeder vaak gevraagd om de dingen die zij heeft bewaard, te fotograferen en voorzien van een korte tekst van wie het was, waar het stond, een herinnering… Dat lijkt me nu leuk. Leuker dan na hun verscheiden geen idee te hebben wat het allemaal is.

Foto door Rachel Claire op Pexels.com

Wees mindful enzo.

Waarom wil je iets bewaren? Wat is je herinnering eraan? Is het een goede herinnering? Zo ja, verdient het ding het dan om in een doos achter een schot te liggen? (neen). Zo nee, verdient dat ding dan sowieso wel een plek in je huis? (nee). Maakt dit je leven zoals je dat wil leven, aangenamer? Rijker? Mooier?

Je afvragen waarom je de dingen wil behouden, is essentieel. Leg het niet terug omdat je het nu eenmaal hebt, omdat het nu eenmaal vijftig jaar geleden van je oma is geweest of omdat het nu eenmaal veel geld heeft gekost maar omdat het een plek verdient in jouw leven, in jouw grotere geheel.

Overweldigd?

Soms zie je door de bomen het bos niet meer. Zo veel beslissingen te nemen, zo veel spullen, zo veel herinneringen. Je vermogen om heldere besluiten te nemen, neemt af. Daarom is gezond ontbijten makkelijker dan ’s avonds niet nog een bakje chips nemen. Daarom zeggen mensen aan het begin van de supermarkt-ronde ‘nee’ tegen hun zeurende kinderen en op het einde ‘vooruit, doe maar dan’.

Beperk dan hoe lang je ermee bezig wil zijn op een dag. Een paar keer per week een uurtje en je bent over een maand misschien wel klaar. Of je gaat steeds een dag aan de slag met een volgende laag van je sentimentele ui, want ontrommelen wordt makkelijker als je het vaker doet. Aan de echt sentimentele dingen beginnen is makkelijker als alles wat overduidelijk rommel is, uit de weg geruimd is en beginnen met de makkelijke dingen geeft goede zin en motivatie voor de dingen die erna komen.

Bedenk hoe de ruimte voelt zonder alles dat zo zwaar weegt

Hoe heerlijk zou een lege zolder zijn om te hebben? Of een lege kamer voor gasten? Geen spullen achter schotten die ondanks dat je ze niet ziet, aan je bewustzijn knagen? Onthoud wat je het liefst wilt. Maak dat de lat waar je je beslissingen langs legt.

Je wil geen dozen met stoffige spullen die je leven verzwaren, maar licht en ruimte. Een hobbykamer, in plaats van een opslaghok voor de materiele nalatenschap van lang overleden familie, de brieven en foto’s van mensen die je je niet eens meer voor de geest kan halen en de tweedehands babykleding voor de nog niet eens verwekte kleinkinderen.

En een laatste overweging….

Voor wie bewaar je de dingen? Doe het niet voor je familie, niet voor je kinderen. Die willen vermoedelijk je spullen niet eens. Als je het bewaart, bewaar het dan voor jezelf. Voor je eigen plezier.

En als jij er niet meer bent, morgen of over veertig jaar, maar wat laat je dan achter?

Een berg stoffige zooi, gênante dagboeken en vele kubieke meters met waardeloze spullen waarvan niemand weet wat het is? Een herinnering en rouwperiode die wordt verzwaard en overschaduwd door je ‘erfenis’?

Of… een kleine collectie mooie herinneringen, wat foto’s van geliefden, een paar mooie sieraden en goede herinneringen aan de mens die je was. Een kleine hoeveelheid dierbare spullen die je bij leven hebt beloofd aan mensen die die dingen graag willen hebben, en een kleine hoeveelheid gebruiksvoorwerpen die gezien hun goede staat zonder omkijken naar de kringloop kunnen worden gebracht?

Precies 😉

Foto door Nita op Pexels.com