Zaterdagmorgen.

Borellia & beter worden

Gisteren en eergisteren was de jongen heel de dag op school. Voor het eerst sinds begin augustus zat hij niet nagenoeg te slapen aan de ontbijttafel. Iets voor school begon, belde hij of hij bij zijn vriendje kon overnachten. Een duidelijk teken dat hij zich beter voelt. Maar nee, dat lijkt me nog even geen goed idee.
Ik heb ook het idee dat zijn knie iets minder dik lijkt te worden, maar dat is wellicht ook wishfull thinking. Hij stond zojuist uit zichzelf beneden om half tien.

Wat het is waardoor de omslag nu lijkt te komen? Kinine, gezonde smoothies met kefir en kombucha en spinazie, olijfblad, kaardeboltinctuur, reservatrol resveratrol ik schrijf het altijd fout, n-acetyl cysteine… We houden het er voorlopig allemaal maar in en nu ik dit schrijf, bedenk ik dat het goed is om ook daarvan iets extra’s op voorraad te houden.

Het regent pijpestelen hier. Pøsregn. Met wind tot 18 m/s. En het was gisteren zo heerlijk, ik heb in de morgen lekker anderhalf uur met een boek buiten op de schommelbank gezeten, in de zon en het was warm, ondanks dat het maar 10 graden was. Het zou straks op moeten klaren… en dan kunnen we eens aan de kust gaan kijken. Altijd mooi als het gestormd heeft.

Boek…

Ik kocht en las het boek gekocht van Einzelgänger, van het gelijknamig youtubekanaal maar… nah… Ik kan niet zo veel met de ideeën van geen romantische liefde in je leven willen, celibatair te leven en je sociale contacten te beperken tot wat ‘vrienden’ in de metaverse die je met het dichtklappen van de laptop weer uit kan zetten. Gelukkig gaat het ook over andere dingen.

Ja, als m’n man of mijn kinderen iets zou overkomen (en tenzij we ons tegelijk van een klif storten is de kans dat we allebei tegelijk overlijden erg klein dus op enig moment zal een van ons zonder de ander moeten doen maar it is better to have loved and to have lost, than to have never loved at all), zou mijn of zijn hart gebroken zijn maar is dat een reden om je daarom nergens aan te binden? Lekker makkelijk om stoïcijns te zijn of loving kindness te voelen voor alle mensen als je je opsluit in je flat en op het net je eigen echokamertje opzoekt.

Maar misschien interpreteer ik het verkeerd. We bekijken het allemaal door onze eigen gekraste bril, uiteindelijk. Jedem das Seine, enzo.

Als de ochtenden donkerder worden, speel ik ’s ochtends altijd een flauw Jazz-muziekje. Of chillhop. Kaarsje erbij… zo gezellig. Inmiddels is bijna iedereen beneden en hoor ik er weinig meer van. Maar dat is het fijne aan achtergrondmuziek 🙂
De man en DL2 werken aan een gigantische diamondpainting van kippen. Dat heeft sinds mei ofzo eigenlijk volledig stil gelegen, want de meeste dagen veel te lekker weer binnen te zitten.

Straks eens een berichtje naar school schrijven. Nu vertelden ze in de klas van DL2 weer dat koeien ‘forurensende‘ zijn. Vervuilend. Ja hoor, Noorse koeien die in de wei lopen, gras eten en in de winter leven op hooi en wat granen van Noorse bodem.
Alle Noorse leerlingen voorzien van een chromebook en naar school brengen met een el-bil met een batterij van 600 kilo die aan het einde van zijn korte leven niet worden gerecycled is wel oké. Want vooruitgang. Er is geen einde aan de gekte maar als we allemaal nou maar niets er tegenin brengen….

Nomnom, pita gyros

Oh, ik had gisteren nog zoiets lekkers gemaakt… En zo simpel. Ik had pitabrood gemaakt (simpel recept hier, ik heb ze na het rijzen gewoon verdeeld in zes stukken en het zo groot uitgerold als de bodem van mijn koekenpan en gebakken zonder olie, ca. 3 minuten aan elke kant). Dat gaat perfect, alleen wordt het lastig om iets erin te doen maar dat maakt het niet minder lekker. Heerlijk met tzatziki erop (yoghurt, zure room en tzatzikikruiden, lekker makkelijk), gyroskruiden (oregano, knoflook, uienpoeder, paprikapoeder, beetje kaneel) en gesneden komkommer, ui, tomaat en paprika.

Feestdagenprep

Ik ga wat sinterklaasdingetjes bestellen bij de Hema. Begin oktober begint heel Noorwegen aan kerst te denken en winkels beginnen kerstdingen in de schappen te leggen en hoewel ik daar echt nog geen zin in heb, vind ik het heel fijn om in oktober alle dingen voor de feestdagen klaar te hebben. Cadeautjes voor de kinderen, wat snoepgoed, wat kleine cadeautjes voor mensen om ons heen (chocoladeletters doen het goed) en kleinigheidjes voor in de kerstsokken bij wijze van adventkalender. Zo fijn om dat laaaang van te voren in orde te hebben gemaakt!

En verder…

Ga ik zo eens doen wat ik moet doen. In plaats van dat zo snel mogelijk gedaan te hebben, doe ik dat nu nadat we op het gemak koffie gedronken hebben. Ik ben zo relaxed en gezellig 😀

Dus, blablabla, fijne dag allemaal!